تاکجامی خواهیم دل مولای مهربانمان رابیازاریم؟

بسمه تعالی شانه

وبذکرولیه الحجه عجل الله تعالی فرجه الشریف

در عبور از کوچه پس کوچه های ماه های سال بار دیگر گذرمان به ماه شعبان رسید.

شعبان یادآور طلوع خورشیدی عالمتاب است ، خورشیدی که نورش روشنایی بخش دیدگانمان

و گرمابخش دل هایمان است .

ولی چه حیف که این خورشید در پی هجوم بادهای سرد و وحشی در پس ابرهای تیره و تار

گرفتار شد و دیدگانمان را دیدار جمال رویش میسر نشد .

اگرچه خورشید از پس ابر تیره گرما و نورش را موهبت می نماید ، ولی رویت جمالش

بی حضور ابر چیزی دیگر است .

چرا باید این مظهر نور و روشنایی در هجوم ابرها پنهان و گرفتار باشد ؟

خوب که فکر می کنم می بینم ما هم مقصریم . مگر نه این است که اعمال و رفتار ناپسند ما بر شمار

ابرهای سیاه غیبت او می افزاید؟ مگر نه این است که ما با کارهایمان آخرین خورشید

 امامت را در پس ابرهای تیره ی غیبت زندانی کرده ایم و با هر گناه قفلی بر در این زندان می اندازیم؟

آیا وقت آن نشده که به خود آییم ؟ تا کجا می خواهیم ادامه دهیم ؟

تا کی می خواهیم  دل مولای مهربانمان را بیازاریم ؟

تا به کی باید ریزش اشک های عزیز زهرا سلام الله علیها را از مصیبت هایش نظاره گر باشیم ؟

     شیعه ی غافل ز مهدی

                          خون مکن بر دل مهدی

                                                مپسند تا که نشینه

                                                                غم به روی دل مهدی

 





موضوع: امام زمان علیه السلام، دلنوشته ها،
برچسب ها: امام زمان، شعبان، شیعه، ابر غیبت، خورشید، امام نقی، کمپین یادآوری امام نقی به شیعیان،
[ سه شنبه 13 تیر 1391 ] [ 06:56 ق.ظ ] [ منتظر ]
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو